Kırık dökük bırakmadım içimdeki geldiğinde yollarımda sendeleme diye..
Yok muydu içimizde birbirimizin olma sevinci,yada yokmuydu bana "Arrtık seninim!" demek isteği.Hep dedimki gelir o sana birgün,bekle gelir çünkü ancak ozaman anlarsın sevdiğini yada sevmediğini..Hep kendimden verdim bir parça sana.Sonra sen büyüdüğümü gördün rahatladın.Oysa amaçlarım vardı,sevdiğim bir sen vardın,senin olucağım günün sevinci vardı,senin beni seveceğin günün ümidi vardı..
Ama artık anlyorumki bunların her biri imkansız..Sen artık bana açık bir kalp bırakmak istemiyorsun..
bu şehirde bazı kadınlar var, kimsenin bilmediği kalplere sahip. yürekleri başkalarını severken, bedenleri zoraki sevişmelerde hırpalanıyor.
bu şehirde bazı kadınlar var, düşlerinde yaşattığı bir hayatı durup gökyüzündeki bulutlara çiziyor. kuşlara baktıkça, onlarla yarışsam diyor...
bu şehirde bazı kadınlar var, her dem yalnız, içlerinde bir yerlerde birşeyler var, kendileri bile çözemiyorlar ki başkaları nasıl çözsün...
bu şehirde bazı kadınlar var, sıradanlıklarının içinde yaşayıp gidiyorlar ve kendileri bile kendilerinin farkına varmıyor. farkedilmek de istemiyorlar zaten.
bu şehirde bazı kadınlar var, atlayıp bir taksiye, bir sigara yakıp çekip gidebiliyorlar.
ve yatağıma gömülüp tüm dünyaya küstüm bu gece..benim gibi kırık bir kadın ve benim/onun gibi kırık bir şarkı dışında..
dedi ki en bu şarkıyla dans etmek istiyorum..
dedim ki en de bir sigara yakıp dansını seyretmek istiyorum..
şarkı çok güzel, dans çok güzel,hala kırığım..
