Elimdeki son kelimelerimi döküyorum.İstemsiz aslında kayıyorlar adeta;tutmaya çalışmıyorum artık dökülcekse dökülsün allahın cezası kelimeler.
İlkinde acı öğrendim uyumu.Uyumsuzluktan daha da beter birşey varsa sonsuz uyumdur azizim.Sonsuz uyumun sonu gelirse bir gün olurda,işte o vakit içtiğin Wiston'u sınır dışı etmişler gibi gelir insana.Uyum alışkanlıktır çünkü o sensindir sen o.Gerçeklikten nekadar uzaksa size okdr yakındır.Tek harfle,tek kelimeyle,tek heceyle anlaşırlır artık herşey.Artık tek kelimesinde çözersin dünyasını,anlatmak isteyipte anlatamadığını.Okdr uyum göze batar azizim.Çıkarması zor bir çöp gibidir ama o çöp pırlanta tanesidir gözle görülemeyen,çıkarılması zor o yüzden.
Ben ikinci kez uyumu yaşıyorum.Aynı yerde yeni başlangıcım azizim.Ama bak busefer hazırlık bir ordu var içimde.Uyum bana savaş açsa sağ çıkıcak tek ölümlü ben olurum.Ama içimdeki ölümsüzlük her öldürmeye çalıştırdıklarındaki gibi can çekişir;nihayetinde ölmez.Zira güçlenir bir başka savaşa.Aptalın tekiyiz ya azizim ondan.
Bilinçli içiciyim ben aşkı.Bana öğreten uyumsa bunu sana öğreten acısı değilde zede biri olsun.
Bilinçli içi ol aşkı.İçine çek ve dışarı üfle.Bırak oda çeksin içine senin artıklarından.O öyle mutlu olsun sen içindekiyle.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder