Sen kimsin ?

Kendimi oldukça özgür hissettiğim şu dakikalarda,bırakki parmakların uçuşsun bebeğim dediğini duyar gibiyim Alexander.Hakikaten mi?

O parmaklar sana dokunsa nekdr etkili olur peki?Yazdığım yazılar kadar işler miyim yüreğine?Şunu ikimizde bliyoruzki sadece kelimelerim acıtır canını çünkü gerçeklikten uzak,hayal gücünle yükselen kalbin ve sen küçük bir çocuktan farklı değilsiniz.

Sesler duyuyorsun geceleri biliyorum.İçin ürperiyor sanki yanlızmışsın gibi ama omzundaki nefes benim,bana ait.Her gece tenin üstünde yüzerek havaya karışan nefes benim,bana ait.Yanında elini tuttuğun kadının parmakları güçsüzse bu benim suçum değil Alexander.Bu kadar büyümeyecektin hesapta.Dokunduğun her gözeneğini hissettiğini var sayıyorum ve diyorum ki öyleyse neden mutlu değilsin.Cevabını almadan susup kalbim kırık,ayaklarım kocaman dönüp arkamı gidiyorum.Çünkü biliyorumki bir yanın eksik hep.

Bana saçmalama artık.Çocuk olduğunu kabul ediyorsunda neden egolarına yenik düşüp kısalıyorsun.Englleme kendini Alexander.Sevilmeye ihtiyacı olan,ufak yara berelere sahip küçük çocuksun.Mükemmel yüzün,kocaman gözlerin ve sen.Hiç derinleşme Alexander.

Çünkü yarın sabah kalktığında o kadar pişman olucaksınki,pişmanlığını da bavuluna koyup gidişini izlemek istemem.Zira ben seni büyütmeye alıştım Alexander.